Muzeum Moniuszki w Ubielu

Styczeń 24, 2012

Trzydzieści kilometrów od Mińska, niedaleko Śmiłowicza, leży Ubiel, gdzie w 5 maja 1819 roku (sprawdź biografię Moniuszki) przyszedł na świat przyszły kompozytor „Halki”, „Strasznego Dworu” i „Prząśniczki”, a także licznych baletów, kantat, operetek. Niestety, trudno dziś ustalić z całą pewnością lokalizację miasta. Stało się tak na skutek zawirowań podczas II wojny światowej oraz gospodarki podczas rządów komunistów. Miasto przestało istnieć. Muzeum jednak powstało.

Jak do tego doszło? Otóż Marian Fuks, historyk, meloman i miłośnik Moniuszki zwrócił się w 1963 roku do władz radzieckich z prośbą o umożliwienie mu wyjazdu do Ubiela. Chciał odwiedzić miejsce, gdzie urodził się człowiek, którego muzykę otaczał takim szacunkiem i podziwem.

Władze nie potrafiły jednak pokazać mu miejsca na mapie. Z pomocą innych ludzi, dawnych dokumentów geograficznych, dało się w końcu zlokalizować miasto. Na miejscu dawnego folwarku stało gospodarstwo rolne specjalizujące się w hodowli ryb. Potrzebne były liczne rozmowy z mieszkańcami, aby zlokalizować strategiczne punkty: pozostałości dworku, prastarą topolę i resztki kapliczki, obok której pochowano Tytusa Oziębłowskiego, kuzyna kompozytora.

Dzięki staraniom Fuksa postawiono obelisk i odsłonięto tablicę z napisem: „Tu w folwarku Ubiel 5 maja 1819 roku urodził się wielki kompozytor polski Stanisław Moniuszko”. Napis powstał w języku polskim i rosyjskim. Pierwotnie rolę muzeum pełniła wydzielona sala miejscowej szkoły. Okazało się to oczywiście niewystarczające.

Dość porównać splendor Żelazowej Woli. Zbiory nie są niestety bogate. Możemy tutaj znaleźć: afisze przedstawień operowych, plakaty koncertów uwzględniających w swoim programie twórczość kompozytora, postery Międzynarodowych Konkursów Wokalnych im. Stanisława Moniuszki (organizowane przez Marię Fołtyn, propagatorkę twórczości Moniuszki), kostiumy wykorzystane w inscenizacjach oper, programy koncertów i przedstawień operowych, pocztówki, fotografie i ryciny. Kolekcja została dostarczona przez Teatr Wielki – Opery Narodowej w Warszawie, Warszawskie Towarzystwo Muzyczne oraz panią Fołtyn.

Dodajmy również, że od 1969 roku możemy także zapoznać się z materiałami świadczącymi o związkach Moniuszki z artystami rosyjskimi oraz białoruskimi. W muzeum poświęconym pamięci muzyka nie może zabraknąć oczywiście twórczości kompozytora. Dlatego podczas zwiedzania wystawy możemy usłyszeć najcelniejsze utwory z bogatej spuścizny mistrza.

Przeczytaj także

1. Gdyby Krzyżacy nie naznaczyli Malborka… Malbork to miasto obciążone historią. Już sama jego nazwa przywołuje na myśl pewne skojarzenia… A...

W kategorii Muzyka